Emekli Gn.Kur.B. Başbuğ’a isnat edilen suç ile suçu işlediğini gösteren delilleri mahkemenin kabul etmesi bana bir vatandaş olarak mahkemenin görev ve yetkisini kötüye kullandığını düşündürüyor.
Genel Kurmay başkanı olduğu dönemde Sn. Başbuğ’un silahlı terör örgütü yöneticisi olduğu iddiası mantıksızdır. Zira TSK tüm personeliyle kendisinin komutasındayken böyle bir alternatif silahlı terör örgütü yönettiği iddiası yersizdir.
Emekli Gn.Kur.B. Başbuğ’un görev yaptığı dönemde, cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti hükümetini ortadan kaldırma girişiminde bulunduğuna dair hiçbir tartışma yapılmamıştır. Buna benzer gerekçelerle yürütülen yargılamaları Balyoz davasında da gördüğümüz için, hükümetin görevi süresince kendi istediği şekilde yönlendiremediğ TSK personelini emekliliklerinde tevkif ederek, hem onları cezalandırma, hem de görevdeki personeli yıldırarak tamamen kendine bağlı hale getirme politikası izlediğini görüyoruz.

Değinmek istediğim bir diğer konu da Emekli Gn.Kur.B. Başbuğ’u yargılayacak makamdır. Genel Kurmay Başkanı iken, cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti hükümetini ortadan kaldırmaya yönelik faaliyette bulunan birini yargılaması gereken makamın en üst yetkili makam olması gerekmez mi? Söz konusu durumda Emekli Gn.Kur.B. Başbuğ’un Yüce Divan’da yargılanması, hem adaletin tecellisi için, hem de usulün yerine gelmesi açısından uygun çözüm olacaktır kanaatindeyim.
Hepimize ve en başta Sn. Başbuğ ve yakınlarına büyük geçmiş olsun dileklerimle

Paniğe sevkeden şeyler: suçluluk duymam: kendim yaptım, benim yüzümden oldu. Ya çözümü yoksa… Bir anlık dikkatsizlik yüzünden ömür boyu çekmek zorundayım ben ne yaptım böyle, ne kadar dikkatsizim, keşke o an onu yapmasaydım, başıma bu gelmeyecekti…

Bütün bunlar benim içime kazınmış, gerçeklik ne olursa olsun kendimi yiyip bitirmeme neden olan, takıntılı ve kendimi sevmememe yol açan hisler. Başka hiçbir şey değil sevgilim.

Her ne olursa olsun, ben seni seviyorum.
Her ne olursa olsun, benim sana olan sevgim değişmeyecek.
Her ne olursa olsun, sana olan sevgim hep daha büyüyecek.

Sevgi yanlışlar yüzünden yargılanarak esirgenen bir şey değildir.
Sevgi suçlama ve cezalandırma yoluyla dışlayıcı değildir.

Sevgi bir köz gibidir, sürekli yanar, onunla beraber yanmak istersen, üzerindeki küle üflemen yeterlidir, külün altındaki parlaklığını hemen hissedersin.
Üflemesen de o yine de oradadır, hiçbir güç, içinde yanan o sevginin ateşini yokedemez.

Artık bu deneyimlerin hepsinden geçip de, seni görmek istediğim noktaya geldiğine göre, bu konuşmayı yapmanın zamanı gelmiş demektir.

Bu hayattaki varoluşun, kendini severek, kendini keşfederek, evreni sevmek ve keşfetmektir. Alışkanlıklarının deneyimini gölgelemesine izin vermemelisin. Üstadlarımızın öğrettiği gibi, artık günah işlemeyi bırakmalısın. Günah; yaşadığın anı duyumsamanın önüne geçen, panik, korku, duyarsızlık, gibi vesveselerdir.

Başına gelen her şeyin senin öğrenme sürecin için hayırlı olduğunu bildin ve onu en derin sevginle karşıladın. Hiçbir şeyi kötü yanlış diye damgalamadın. Sevgiyle ve anlayışla varoluşunu onurlandırdığını bildin.

Mutluluk dediğimiz insanın doğal durumu; kendisine sunulan bu hayatın,  bu bedenin ve zihnin içinde, kendi çabasıyla kendisini varetmesi, insanın en büyük mutlululuğu…

Sevgilim; artık yeni bir miladın çocuğusun, yeni bir sevginin tohumusun, acılar bu sevgiyi daha uzun vadeli ve derinden yaşayabilmen için, içinden geçtiğin ve değerini bilmen gereken duraklar, sevgi artk daim, acılar da onun gerekçeleri oldular. Bu acıları da sevmek için en güzel en yüce değerle kuşandığını gösteriyor; sevgiyi keşfetmek ve olana sınırsız kucak açmak.

Güzelim, bugüne kadar bu değerlerin  çevresinde döne döne durdun, fakat bir türlü kendini bırakamamıştın, artık korkacak bir şey kalmadığının farkındasın.

Yakışıklım; bu dünyada bildiğimiz tek gerçek, şu an yaşıyor olduğumuz, dün artık yok, yarın hiç olmayabilir… ve biz şu anın içindeyiz, burada ve bu anda ne varsa onun tadını çıkar. Sahip oldukların en derin mutluluğundur.

kendimi delicesine yaşayacağım, soluksuz kalırcasına hissettiklerimi söyleyeceğim; mesela hemen şunu bağırmak istiyorum, şu beğenmediğimiz, kızdığımız dünya var ya, müthiş bir dünya bu. Tam olarak olması gerektiği gibi. Kazananı kaybedeni olan bu dünyada, en büyük kazancın, yenilginin getirdiği olgunluk olduğunu bildin mi, nasıl güzel bir dünya bu böyle diyorsun değil mi? Asalaklarla çakallarla karşılaştığında, insan olmanın mutluluğunu içinde hissediyorsun, kendinden başarılıları görüyorsun ve örnek alıyorsun onları başarıya götüren davranışları, dostlarla konuşuyorsun ve bir şeyler katıyorsun, bir şeyler alıyorsun onlardan…
Dünyanın hiçbir zaman bu kadar iyi olmadığını biliyorum, çünkü ona bu anlamı veren bilincim, bu aşamaya geldi ve bunları görebildim.
Hayatı böyle yaşama, böyle karşılama konusundaki gücü bana veren; Ayn Rand, sayende varoluşun değerini anladım. Sonsuzlukta seni biraraya getiren her atoma hayranlığımı sunuyorum. Seni anmak, hayata hakkettiği değeri vermek olsa gerek.

• Bugün en önem verdiğiniz beş değer nedir?

kabiliyetleri geliştirme
değer üretme
paylaşım
aldığından fazlasını verebilme
yetkinlik

• Şu üç kelimeyi önem sırasına göre alt alta yazın: aile, iş, sağlık. Önce inandığınız, olması gerektiğini düşündüğünüz önem sırasıyla yazın, sonra da yanına gerçekte yaptığınız, davranışlarınızı yansıtan sırayla yazın. Örneğin benim inandığım, söylemim, sırayla sağlık, aile, iş; gerçekte yaptığım ise iş, aile, sağlık gibi.

iş sağlık aile
sağlık aile iş

• Şu anda hayatınızdaki en önemli üç hedef ne?

linux sistem admini olmak
kendi kendine meditasyon ve yoga yapabiliyor olmak
bunlaryeterli

• Eğer bugün önünüzde altı aylık ömrünüz olduğunu bilseniz neler yapardınız?

çalışmayı bırakır evden çıkmaz meditasyon ve yoga yapardım

• Yılbaşında büyük ikramiyeyi kazanırsanız neler yaparsınız?

titanyumdan yapılma katlanabilir bir bisiklet alır onunla dünyayı dolaşırdım.